MENU

 WIE  WIJ ZIJN,...

Wij zijn Frenk (1966, echte Limburger) en Kim, (1961,nuchtere Hollander) een  (getrouwd) stel, en vanaf 1998 bij elkaar.

               

Wij wonen met de honden, kippen, schapen, vissen en paarden, in een heel klein dorp in Noord Limburg, temidden van zandgroeven en bos, waar wij de beschikking hebben over 5ha grond, met woonhuis en bijgebouwen zoals dat zo netjes heet bij het kadaster. 

      

                       

De liefde voor dieren was er bij Kim al met de paplepel ingestopt, met een opa die dierenarts was (de eerste dierenarts in Holland die K.I deed bij varkens) en haar overal mee naar toe nam. Vanzelfsprekend bijna dat de studiekeuze geen Schoevers zou zijn! Thuis waren er altijd honden, dus een huis zonder honden was geen thuis voor Kim.

                                                     

                 

Frenk is niet opgegroeid met honden omdat daar simpelweg geen ruimte voor was in een groot en druk gezin. Toen hij zelfstandig ging wonen, al op jonge leeftijd, heeft hij Bouviers gehad en daar veel mee gesport. Later, bij zijn voormalig partner, heeft hij Molossers gehad en ook op show uitgebracht. De keus een kennel te ‘beginnen’ was dan ook niet zijn idee, al ging hij wel akkoord met de alsmaar groeiende roedel in huis, (en vooral in bed) omdat hij het wel heel gezellig vond zo met zn allen te zijn. 

Voor Frenk spreken de Mechelaars hem nog altijd het meeste aan vanwege het perfecte appél en de werkdrift. Het hoge knuffelgehalte van de huishondjes is een ander zwak punt....

Uiteindelijk zijn wij door- en voor de roedel gaan verhuizen vanuit een ander klein Limburgs dorp, naar dit dorp. Het terrein van het vorige huis was simpelweg veel te klein en de buren zaten te dicht op ons lip, want vrijstaand en vrijstaand is twee. Dáár zaten ze op enkele meters van ons en hier is de eerste buur 1250 meter verderop. Dat scheelt een slok op een borrel, vooral met een aantal zeer luidruchtige Mechelse herders en Peruanen.

En eerlijk is eerlijk: ik wil zelf ook geen last van de honden/katten/ papegaaien/autosloperij/schoonmoeders, o.i.d van een ander hebben!

      

Winter wonder land!

Na eerst een paar jaar een beetje rond gekeken te hebben in het fokwereldje en een aantal 'naamloze' nesten verder, besloten we dat we maar eens een kennelnaam moesten gaan voeren.  En na de gebruiklijke kennel controle en het lange wachten of er niemand bezwaar had tegen de door ons bedachte naam, waren we dan eindelijk in januari 2008 ''erkend'' door de raad van beheer.

     

De naam van onze kennel, Del Cachorro Diablo, ( wat zoveel betekend als ‘ van het duivelse puppy/hondje ’ ) is bedacht als tegenhanger van die meestal prachtige, sierlijke kennelnamen. Ookal daar heel veel mensen de naakthonden afschuwelijke griezels vinden, (tot ze er een op schoot hebben gehad!) Kortom, is de kennelnaam al rebels, wij zijn zelf ook niet bepaald de fam. Doorsnee, net als onze levensstijl, opvattingen en principes. Wij zijn vrij in ons huwelijk, denken, doen en laten, niet voor één gat te vangen, geen kuddedieren of napraters. Maar wij staan zéker open voor kritiek, zijn niet te trots om fouten toe te geven en welwillend om te leren van anderen die al vele jaren langer meedraaien in het hondewereldje van showen en verantwoord fokken.

             

        Oase van rust en groen,.....

Wij hadden in het begin vier rassen: de Chihuahua, de Chinese Crested, de Mechelse herder en,…………de Peruaanse naakthond in huis.

Met de Chihuahu's hebben wij niet gefokt en onze hondjes zijn inmiddels als huishondjes herplaatst.

           

walnoten en appels,............Waldorfsalade?

Met de Mechelse herders fokken wij in principe niet, maar er zijn een paar teven bij ons, waarvan de fokker(s) zoveel tijd en energie hebben gestoken in het zoeken van de beste combinaties, dat we wel gek zouden zijn  daar nooit mee te fokken. Alleen de beste reuen, die het hoogste scoren, 100% gezond op alle testen, zullen dan ingezet worden. 

                

                                             

Met de Chinese Crested hebben wij wel al gefokt, maar we zijn van plan ons toch toe te gaan leggen op meer verantwoorde nestjes, met een zorgvuldiger keus van reu en teef. Vandaar voorlopig geen fokplannen met die paar CC's die wij nog hebben.

                 

         Dan de Peruaanse naakthond, onze lieveling. Altijd al verrukt naar gekeken in boeken en op straat ooit maar twee gezien en gevoeld ( wat ook nog Mexicanen bleken te zijn)  Tot er twee jaar geleden twee pequeña teefjes beschikbaar waren uit Finland, maar de afkomst was onbekend en dat maakte voor ons ook niets uit, het ging om het ras, als huishondjes en niet om mee te gaan fokken. Omdat er zo weinig kleine Peruaantjes zijn hebben wij tóch besloten in samenwerking met een Belgische fokker een van de hondjes aan te laten keuren voor het R.I.S.H stamboek. De tijd moet uitwijzen wat voor toegevoegde waarde ze al dan niet voor het ras zal zijn.

        

       Nu nog zelf wijn leren maken!

Uiteindelijk kwam dan de kans een mooie teef te adopteren, onze Zorba, waar wij dan ook nog steeds vreselijk blij mee zijn. Een medium teef, wat ons veel meer aansprak als de kleintjes.

Feliz ook medium, volgde, en is een echte show-girl gebleken. En Grande Peruanen ( onze grote droom destijds) zijn er inmiddels ook bijgekomen, een reu en teef, Blue en King.

Uiteindelijk zijn wij ook weer bij de miniaturen aangekomen, en hebben nu dus alle varieteiten in huis, en dat is dan ook letterlijk: ín huis! In bed, op de bank, overal samen met ons.

Met Zorba hebben wij nu eindelijk een reu naar onze smaak gevonden en hopen begin maart 2011 de  perfecte combinatie te hebben waaruit wij voor ons zelf de 2-3 beste pups zullen kiezen en daarmee een mooie start/beginlijn hebben voor onze kennel. Omdat Zorba al één maal een nest heeft gehad zal zij na haar 2e nest worden gesteriliseerd en bij ons blijven als huishond.

                        

   Nog een hobbie van ons: Brugmansia's kweken in alle kleuren!

    

Onze Peruanen worden sinds 2008 op shows uitgebracht door ons daar wij het belangrijk vinden dat keurmeesters hun mening geven over onze honden, en deze al dan niet gaan belonen met kampioenschaps-titels.

     

Mede omdat het ras zo klein is en onbekend bij het grote publiek willen wij dat de honden (niet alleen qua gezondheid) maar ook rastypisch gezien ook als zodanig erkend worden door ze (int.) kampioen te maken vóór we eventueel een nestje gaan fokken.

Onze voorliefde voor de Peruaan is dus overduidelijk en wij streven er naar om dit kleine ras zo goed mogelijk te behouden en te beschermen voor allerlei gebreken en aandoeningen. En met de hulp van diverse beschikbare testen en enkele ervaren fokkers moet dat zeker gaan lukken!

      

Mocht u na het bezoeken van onze site vragen hebben, aarzel dan niet en neem contact met ons op,of laat eens een berichtje achter op ons gastenboek.................

                                  Frenk & Kim